علامه محمد اقبال لاهوري درباره ي ملي گرايي

                                                                                                                محمد قیوم عرفانی

        بدون شك، مي توان ادعا كرد كه علامه اقبال در قرن اخير، بزرگ ترين حكيم و سياستمدار مسلمان و يك قهرمان اصلاح طلب در جهان اسلام بوده است. او با مقالات، خطابه ها و شعر هاي تكان دهنده و با تفسير تازه و انقلابي از شرايع اسلام، رستاخيزي در جهان خفته ي شرق بر پا كرد و نخفه اي از شرف و آزادگي در كالبد مسلمانان هند دميد كه آنان را از گور مذلّت، فرومايگي و استعمار بر انگيخت و به سر منزل عزّت، سر افرازي و استقلال

رهنمون گرديد. اين درست در زماني است كه تعليمات و تبليغات مرحوم سيد جمال الدين در ارتباط تشكيل دولت جهاني اسلام، و ‹‹  اتحاد مسلمانان ›› (Pan-Islamism) در جهان اسلام، شور و لوله به پا كرده بود.                محمد اقبال از جمله كساني است كه شيفته ي افكار و انديشه هاي سيد جمال مي باشد، وي خصوصاً مجذوب ايده ي ‹‹ اتحاد مسلمانان ›› شده بود كه تا زنده بود، در اين راه قلم مي زد و قدم بر مي داشت. بعد از آنكه در لندن رسماً به طرفداران ايده ي ‹‹ اتحاد مسلمانان ›› پيوست، تلاش كرد که اين فكر را به روش منطقي و فلسفي نيز بيارايد و بر اثر همين انديشه، دو اثر جاويد و فنا نا پذير ‹‹ اسرار خودي ›› و ‹‹ رموز بيخودی ›› پديد آمد. حاصل تلاش فلسفي و منطقي اين شد كه تا مسلمانان ويژگي خلّاقه و انقلابي اسلام را نشناسند و ‹‹ خويشتن خويش ›› را در نيابند، در زنجير هاي استعمار و در قيد عقده هاي حقارت، اسير خواهند ماند.

سر مقاله

تنش ميان افغانستان و پاكستان

همزمان با سفر بوش رئیس جمهور آمریکا به افغانستان، هندوستان وپاکستان گفت وگوبه منظورمبارزه با گروه های تروریستی و... افغانستان بار دیگر پاکستان را متهم به حمایت از جنگجویان طالبان در جنوب وشرق سرزمین خود نمود واز مجامع جهانی وبین المللی  خواست تا پاکستان را وادار به مبارزه صادقانه با گروه های تروریستی بین المللی نمایند. بدنبال آن پرویز مشرف رئیس جمهوری پاکستان در یک عکس العمل شدید و بی سابقه گفت: آقای کرزی اصلا ًًً خبر ندارد که در کشورش چه می گذرد واسناد ولیست افراد گروههای تروریزم را که آقای کرزی داده بود  کهنه است، در مقابل دولت افغانستان نیز انزجارونفرت شدید خود را نسبت به گفته های مشرف ابراز داشتند و حتی سخن از مقابله بالمثل یعنی حمایت از گروه های قومی بلوچستان به زبانها ورسانه ها جاری شد و یکی از مسئولین افغانستان گفت: پاکستان ضربه پذیر هست زیرا نهضت های قومی در بلوچستان پاکستان سابقه طولانی دارد البته پاکستان نیزافغانستان را متهم به ارسال اسلحه به گروه های قومی در بلوچستان نمود. در هر حال پرسش اصلی این است که چرا روابط دو کشور همجوار همواره سرد و بی روح بوده وهرچند گاهی درگیرهای شدید لفظی صورت می گیرد؟ بنظر می رسد چند موضوع اساسی، حسن همجواری را در طول تاریخ در معرض خطر قرار داده است که باید فکر اساسی درباره آن صورت بگیرد:                                                       

     1ــ گروه های تروریستی: گروه های چریکی وتروریستی مستقر در سرحدات آزاد، بصورت آشکار وعلنی مورد حمایتهای همه جانبه برخی حلقات سیاسی، نظامی ومذهبی پاکستان قرار داشته ودارندومجامع جهانی وکشورهای همسایه وظیفه دارند، این معضل را بصورت اصولی واساسی حل و فصل نمایند زیرا تا زمانیکه این گروه ها وجود دارند، سوء ظنها برطرف نخواهد شد.                                      

     2ــ بلند پروازی پاکستان: بعد از شکست روسها و عقب نشینی ارتش سرخ از افغانستان واستقلال کشورهای شمال افغانستان طرح بلند مدت پاکستان یعنی ایجاد کنفدراسیون به محوریت پاکستان با کشورهای آسیای میانه از جمله افغانستان دردستورکار ژنرالهای این کشور قرارگرفت وهر چه از زمان گذشت طرح ژنرال های پاکستان مورد تمسخر مردم آسیای میانه قرار گرفت وحالا که افغانستان تحت کنترل قوای نظامی ناتو قرار دارد، خواب آشفته ژنرالها نیز به فراموشی سپرده شد به گونه ای که باعث ناراحتی وعصبانیت ژنرال های مجرب پاکستان گردید.